Kurduğumuz eşit, özgür dünya hayalinde ısrarcı olan, direnen, emek veren tüm lubunyalar, merhaba!
1969 yılında Stonewall’da isyanı başlatan ve bugün dünyanın her yerinde kendi isyanını haykıranlar, ülkemizde aynı mücadeleyi başlatanlar, Ülker Sokak’ta direnen translar, düştüğümüzde ayağa kaldıranlar, başı öne eğilmeyenler, İstiklal’de barikatları aşanlar, inadı kendinden namlılar, merhaba!
Toplar, dönmeler, travestiler, ibneler, gacılar, laçolar, kuirler, lezbolar, ablalar, dönme dolaplar, çarka çıkanlar, bu şemsiyenin altında toplananlar… Bu şemsiyenin altına sığmayanlar, şemsiyeyi delik deşik edenler, çerçeveden taşanlar… Merhaba!
Kirasını denkleştiremeyen, ev sahibi ile papaz olan, iş bulamayan, ev bulamayan, pazar tezgahlarına içi sıkılarak bakan, faturaları düşündüğü için uykuları kaçan, yurttan atılan, okuldan kopan lubunyalar; sanki kesilecekmiş gibi gelen şu soluğunuz bizim, keder ve öfkeyle bıraktığınız bakışlarınızın yükü bizim: merhaba!
Nefret suçları yüzünden yitirdiğimiz tüm dostlarımız, yoldaşlarımız, arkadaşlarımız, aşklarımız, onların ardından geride kalanlar, yarım kalan anılar, kader ortaklıkları, çileyle teptiğimiz şu yol, hepsi hafızamızda… Hatıranıza ve bize miras bıraktığınız mücadeleye sarılıyoruz; saygıyla, minnetle, onurla!
40 yılı aşkın süredir sürdürdüğümüz LGBTİ+ hak mücadelemize bugün de sımsıkı tutunuyor; karşımıza çıkan ve çıkmaya cüret edecek tüm zorbalara, iktidarlara, faşistlere, politikacılara nafile bir çaba içerisinde olduklarını mücadelemizden aldığımız güçle yeniden ve yeniden hatırlatmak istiyoruz. Ne geçmişte ne de bugün, insan haklarına ve anayasaya karşı suç işleyenler, örgütlü mücadelemizi her dönem daha da büyüten biz LGBTİ+’ların karşısında duramadılar, duramazlar!
Varoluşumuza, özgürlüğümüze karşı açtıkları bu savaşı kaybedeceklerini biliyorlar. Örgütlü mücadelemizden, öfkemizle yaşattığımız direnişimizden korkuyorlar. Gezi’ye çıkan translardan bugüne, martlarda, haziranlarda, kasımlarda ve var olduğumuz her alanda direniyoruz. 2013 Onur Yürüyüşü’nde on binlerin yürüdüğü İstiklal’i yıllardır olduğu gibi bugün de bizlere yasaklayabileceklerini zannetseler de bu şehrin her sokağında özgür olacağımız güne kadar asla geri adım atmıyoruz.
Bu ülkenin eşit yurttaşlarıyız; her evdeyiz, her mahalledeyiz, her yerdeyiz. İster gözlerinizi kapatıp inkara sığının, ister varlığımızı beyhude bir çabayla yok sayın, hepsi nafile, varız, buradayız, bir aradayız! Varlığımız ezeli ve ebedi! Lubunyaların özgür olmadığı, haklarına erişemediği bir dünyada hiç kimsenin özgür olamayacağını tekrar ve tekrar hatırlatıyoruz. Susmuyoruz, korkmuyoruz, itaat etmiyoruz.
Yılları aşıp Türkiye’nin her iline yayılan mücadelemizi kutluyor; lubunyaların öfkesinin tüm faşist iktidarların politikalarını boğacağını da hatırlatıyoruz. Sanmayın ki vazgeçeriz, pes ederiz. Sandıklarından daha büyük, daha örgütlü ve daha dirençliyiz. Lubunyaların ve kadınların örgütlü mücadelesi kazanacak, sizler kaybedeceksiniz!
Boğaziçi’nde, ODTÜ’de, Mimar Sinan’da, Ege’de lubunya öğrencilerin örgütlü mücadelesine karşı kazanamazsınız.
Kayyum atayarak zorla egemen olmaya çalıştığınız hiçbir yerde kazanamazsınız.
Varoluşumuzdan bugüne mücadelemizin simgesi olan gökkuşağını medyada sansürleyerek; iki yüzlü patronlara yasaklatarak, renkleri hayatın her alanından tasfiye etmeye çalışarak kazanamazsınız.
Ülkenin 11 ilinde yaşattığınız felaketi örtbas ederek; katlettiğiniz insanların üzerine yeni betonlar dikerek kazanamazsınız.
İstiklal’de her sene bir araya gelen lubunyaların üzerine kamu kaynaklarıyla örgütlediğiniz nefreti sürerek kazanamazsınız.
Onur yürüyüşlerini yasaklayarak kazanamazsınız.
Bizler; var olmayı, ayakta durmayı, mücadeleyi birbirimizin dayanışmaya açılan kollarında bulmayı seçiyoruz. Hatırladıklarımızla ve hatırlattıklarımızla isyanımızı büyütüyor, haykırıyor, zırıldıyor ve kimseyi geride bırakmadan onurla yürüyoruz!
Onurlu mücadelemizin yaşattığı Onur Ayımız ve 31. İstanbul LGBTİ+ Onur Haftamız kutlu olsun!
SPoD
Sosyal Politika, Cinsiyet Kimliği ve Cinsel Yönelim Çalışmaları Derneği
